هواسازهای روفتاب پکیج (Rooftop Package Units)
هواسازهای روفتاب پکیج (Rooftop Package Units) که به اختصار یونیتهای پکیج (Package Units) یا یونیتهای یکپارچه نیز نامیده میشوند، سیستمهای تهویه مطبوع مرکزی هستند که تمام اجزای لازم برای سرمایش، گرمایش و توزیع هوا را در یک بدنه (کابینت) واحد و مجتمع جای میدهند. این سیستمها به طور خاص برای نصب در پشت بام ساختمانهای تجاری، مدارس، فروشگاهها و مجتمعهای اداری طراحی شدهاند.

۱. تعریف و ساختار یکپارچه
برخلاف سیستمهای مجزا (Split Systems) که در آنها چیلر در یک مکان، دیگ در مکان دیگر و هواساز در موتورخانه نصب میشود، در یونیت پکیج:
-
همه کاره در یک جعبه: تمام عناصر اصلی یک سیستم $\text{HVAC}$ شامل کمپرسور، کندانسور، اواپراتور (کویل سرمایش)، کویل گرمایش (گازسوز یا آب گرم)، فن دمنده، فیلترها و دمپرها در یک جعبه فلزی واحد قرار دارند.
-
نصب ساده: نصب آنها تنها نیاز به اتصال به کانالهای توزیع هوا و شبکه برق دارد، که پیچیدگی لولهکشی و نصب در محل را به حداقل میرساند.
۲. مزایای کلیدی یونیتهای پکیج
یونیتهای روفتاب پکیج به دلیل سادگی و کارایی، انتخاب محبوبی در کاربردهای تجاری هستند:
الف. کاهش هزینه و سادگی نصب
-
هزینه اولیه پایینتر: از آنجایی که تمام اجزا در کارخانه مونتاژ و سیمکشی شدهاند، زمان و هزینه نصب در محل (Field Installation) به شدت کاهش مییابد.
-
کاهش فضای داخلی: با نصب کامل سیستم روی پشت بام، فضای ارزشمند داخلی ساختمان که معمولاً به موتورخانه اختصاص داده میشود، آزاد میگردد.
ب. نگهداری آسان
-
دسترسی مرکزی: تمامی نقاط سرویس و نگهداری (مانند فیلترها و کمپرسور) در یک مکان و معمولاً با دسترسی آسان از یک سمت دستگاه قرار دارند. این امر فرآیند عیبیابی و تعمیرات را تسریع میبخشد.
-
محیط تمیزتر: قطعات مکانیکی و برقی دستگاه در معرض عوامل داخلی ساختمان (مانند بخار و رطوبت داخلی) قرار نمیگیرند.
ج. تنوع در گرمایش و سرمایش
-
انعطافپذیری سوخت: کویل گرمایش میتواند برقی، آبی (با اتصال به بویلر) و یا رایجتر از همه، گازسوز مستقیم (Direct-Fired Gas) باشد که نیاز به دیگ مرکزی را به طور کامل حذف میکند.
-
سیستم $\text{DX}$: سرمایش در این واحدها معمولاً از طریق انبساط مستقیم ($\text{DX}$) مبرد انجام میشود، که بسیار کارآمد است.
۳. اجزای اصلی یونیت پکیج
اجزای داخلی پکیج یونیت اساساً مشابه هواساز است، اما در کنار آن اجزای چیلر نیز وجود دارد:
-
بخش سرمایش ($\text{DX}$): شامل کمپرسور، کندانسور (هواخنک)، کویل اواپراتور (سرمایش) و سیستم کنترل مبرد.
-
بخش گرمایش: شامل کویلهای گازسوز، کویلهای آب گرم یا هیترهای برقی.
-
بخش جابجایی هوا:
-
فن دمنده: برای انتقال هوا از طریق کانالها به فضا.
-
دمپرها: برای کنترل هوای تازه و هوای برگشتی.
-
-
فیلترها: برای تمیز کردن هوای ورودی و برگشتی.
-
سینی تقطیر (Drain Pan): برای جمعآوری رطوبت خارج شده از کویل سرمایش.
۴. محدودیتها و ملاحظات
-
راندمان: در مقایسه با یک سیستم چیلر آبخنک و هواساز کاملاً سفارشیسازی شده، یونیتهای پکیج ممکن است راندمان انرژی پایینتری داشته باشند، به ویژه در ظرفیتهای بسیار بالا.
-
صدای فن: از آنجایی که فن روی پشت بام و در نزدیکی ورودی کانال قرار دارد، ممکن است انتقال صدای فن به فضای داخلی یک چالش باشد.
-
دسترسی دشوار (مخصوصاً در زمستان): تعمیر و نگهداری در پشت بام، به ویژه در شرایط آب و هوایی نامساعد (باران، برف، گرمای شدید)، میتواند دشوار باشد.
-
خطر خوردگی: به دلیل قرارگیری در معرض عناصر محیطی، بدنه و اجزای خارجی باید در برابر خوردگی مقاوم باشند.
چرخه آب گرم در سیستمهای گرمایش مرکزی چگونه کار میکند؟
تفاوت دیگهای آب گرم و دیگهای بخار در چیست؟
آمادهسازی تجهیزات سرمایشی برای فصل تابستان